Makulit na Daigdig ni Isabela

Bato-bato sa langit ang tamaan ‘wag magagalit

Friday, July 15, 2005

See ya later, alligator!

Sa inyong lahat na naging kaibigan ko sa blogging, paalam muna ako. Salamat sa inyo dahil nagkaroon ng halaga ang mga araw ko. Tuwing gigising ako sa umaga, ( minsan nga hindi na kailangang gumising dahil hindi na ako natutulog hehe), blog hopping kaagad ang inaatupag ko. Nakaka-adik talaga. Kasi ang dami mong kausap na taong may kanya-kanyang katangian. Nakakaaliw, nakakatuwa at madalas nakakataba ng puso.

Mga naging kaibigan sa blogging, regalo kayo sa akin ng Diyos na hindi ko kayang kalimutan. Kasama at kausap ko araw-araw kung hindi man minu-minuto. Nagbukas ng puso at nag-abalang magbasa ng mga kasalbahihan ko. I’m really gonna miss you, guys, pero bibisitahin ko na lang kayo madalas. Bigla na lang akong susulpot sa blog nyo, huwag nyo lang akong i-ban hehe. May kailangan kasi akong tapusing trabaho and blogging is one major distraction (addict nga, eh). Pinapagalitan na ako ni boss (mukhang idedemanda na ako bwahahaha!)


Teka, meron pa palang isang dahilan. Putsa, nabilang ko yung mga nabili kong ISP bonanza dial-up card, libo-libo na ang halaga. Shet, nakapasyal na ako dapat sa buong mundo. Ang hirap ko kasi, walang DSL hehe.

Patrice – my best best friend sa kakaibang mundong ito. Sana nagkakilala na tayo noong nandito ka pa. You are so old and wise sa edad mo. Binabalik-balikan ko ang blog mo kasi ang sarap mong magkwento. Para kang stuffed toy na masarap yakapin bago matulog. *mwah*
Teacher Sol – it is an honor na maging kaibigan mo. You inspire and you make me proud. All positive, very warm and very friendly. Walang masamang tinapay sa iyo (okey ba sa tagalog ). You welcome everyone with open arms. Pero isa lang ang masasabi ko, pahinga ka naman! Kahi’t masakit ang ngipin at nasa training, ang kulit mo! Hindi ka pa nasiyahan sa kaka-blog nagtayo ka ng isa pa, which is a very worthy project, by the way. Bagay sa ‘yo yung title ng isang libro, “Purpose driven life”. You make powerful and positive decisions and you act on them. You are one teacher I will sorely miss. Labs yah!
Bing – matagal na rin tayong nagkwentuhan. Kahi’t panay lang ang hula mo sa amin ni S., nasakyan mo agad kami. Parang matagal mo na kaming kilala. Kung isusuga man ako sa giyera, gusto ko ikaw ang buddy ko. Maasahan at laging masasandalan. Mami-miss kita. Really.
Nikki – Our baby doc. Anong masasabi ko sa iyo? So sweet, so gentle, so warm, so caring (care-giver?). Akmang-akma ang kursong kinuha mo. Makakatulog ako ng mahimbing dahil alam kong maraming bata ang masuwerteng dadaan sa mga kamay mo.
Para ka rin naming baby. Ano ba ang saying na, “you cannot give what you do not have”? Alam mo kung paano maging bata kaya marami kang ibibigay sa nga innocent and helpless ng mundong ito. I’m gonna miss you, doc.
Karen – My protégé. A talented writer in the making. Sorry, pero hindi kita mami-miss , no! Paano kailangan kitang i-email linggo-linggo. Tseeeh! (Congrats nga pala sa isang young member ng ating blogging circle. Columnist na siya. Go get ‘em, Karen girl!).
Sassafras – Alam mo kung anong sabi ko kay S.? If you want to see a bilingual writer, read sassymoon. Di bale kung basta nagsusulat lang ang babaeng ito eh. But no, she writes with conviction, both in English and Filipino. She is one lady with priciples. I’m gonna miss you Sass. Pero sisilip ako sa blog mo kasi I have to see the baby. At saka magsa-cyber binyagan pa tayo, no!
Analyse – Alam mo kung bakit minsan hindi ako nakaka-comment sa mga post mo? Madalas, French kasi yung mga comments doon. Hindi ko maintindihan hehehe! Pero honestly, na-attract ako sa blog mo kasi down to earth. Walang kiyeme, walang peke. Hindi lang yon nainggit ako sa mga letrato. Ang ganda ng France, shet! Makapasyal nga. Pag nagpunta ako diyan, ipasyal mo ako, ha? (para hindi mag-mukhang tanga). Di ba expecting rin ang beauty mo? Oy dalawang cyber-binyagan ang abangan ‘nyo!
Nao – One comment mo na di ko makakalimutan. “Ang katarayan, nilalagay sa lugar, hindi yung arya ng arya. Lahat naman tayo meron niyan”. Dapat kong sundin ang payo mo kaibigan, dahil sa pagkamahadera ko, isang araw, magigising na lang akong walang kaibigan. Salamat sa pagtitiyaga mo sa mga katarayan ko. Gonna miss you, sis. Beso-beso! Ngek, ba’t maalat ka rin? Hahaha!

Honeypooh - Uy, mare, isa pang magaling magsulat. Makabagbag-damdamin. In other words, puwedeng kandidato bilang drama queen. Puwede ko nang iwan sa iyo ang korona ko hahaha!
Duke – Ei, duke! Sandali pa lang tayong naghuhuntahan, ‘no? Pero mahal na kita. Ganyan ako talaga, mabilis magmahal ng kaibigan (katangian ng Sagittarius). Lalo na kapag okey sa tsismisan. Sayang. Di bale pupunta pa rin ako sa blog mo. Sarap mong magkuwento, eh.
Jaleesa – isa pang baby namin (na mahilig sa kulay orange). Tinanong mo ako dati kung ano ang personality ng mahilig sa kulay orange. Sagot ko: Anong malay ko, no! Pero ‘wag ka , kulay orange din ang kulay ng kwarto ko, hehehe. Ang sakit sa mata, darling!
At saka bakit pareho tayo ng mga stuffed toys? Baka pareho tayo ng personality. Sabi nila masayahin daw ang mahilig sa orange o kaya luka-luka hehe. Isa lang ang meron ka na wala ako. ‘Yung prayer book at rosaryo. Sorry, labs, takot ako sa Diyos, pero hindi ako madasalin.
Ka Uro – Tampo ka pa ba sa akin? Sabi ko sa blog mo, labs pa rin kita kahi’t galit ka sa akin. I respect you and I admire you. Sa totoong mundo, ang mga kaibigan ko ay puro lalaki. Sabi nga ng tatay ko, baka tomboy ako. Pero syempre, hindi, dahil saksakan ako ng landi. Kaya lang ang sarap kaibigan ng mga lalaki. Mga totoong tao. Nakakatawa ang utot ko sa kanila, hindi nakakasuka. Ang sarap magkuwento ng berde pag may inuman (mahilig ako sa tomaan at sa berde hehe). Ang lakas pa mang-alaska (type ko). At higit sa lahat talagang magpapakamatay para sa iyo bilang kaibigan. Marami na akong nasubukang kaibigang lalaki. I adore them.
Air Milikay Anong masasabi ko sa iyo? One heck of a guy. Ang daming laman ng utak mo. Ang hirap hukayin. Pero ganyan ang gusto kong mga kausap. May laman. May challenge. Hindi puro bolahan.
Vonjovi – Kahi’t hindi mo nahulaan , number one fan mo pa rin ako. Researcher of facts. And a wonderful editor, by the way. Gusto mong mag-apply sa dyaryo? Sabihin mo lang kung interested ka. Baka makatulong. Sayang kasi yung eye for detail mo.
Goyong – Kaka, ano ga? Mami-miss mo ga ako? Wala ka kasing blog, loko mo. Di bale nasa akin naman ang email add. mo. Doon na lang kita kukulitin hanggang mangunsumi ka sa akin hahaha! Ako, mami-miss ko ang Kaka Goyong kong makata!
At sa lahat nang sumilip at nag-comment sa kontrobersyal na entry ko (na hindi ko naman kilala), peace, man! Hindi lahat ng katotohanan ay masarap pakinggan at madaling tanggapin. Kung ang expectation ninyo sa mundo ng blogging ay magaganda at mababangong tanawin, isa lang ang masasabi ko. Hindi pa handa ang blogosphere sa isang Isabela, ang blogger na mahadera! Mwahahaha!

Ciao, my friends, and keep on blogging!